MVI
Deze vragenlijst meet vermoeidheid op vijf schalen: algemene vermoeidheid, lichamelijke vermoeidheid, reductie in activiteit, reductie in motivatie en cognitieve vermoeidheid. De twintig items worden gescoord op een 5-puntsschaal. Het instrument wordt ingezet voor onderzoek in medische en arbeidscontexten.
Behandelcontext
Voor wie is de MVI bedoeld?
De vragenlijst is geschikt voor volwassenen. Er is ook een Engelstalige MVI beschikbaar, namelijk de MFI.
Wat meet de MVI?
De MVI, of Multidimensional Fatique Inventory (MFI) in het Engels, beoogt een actueel beeld te geven van de ervaren vermoeidheid. De MVI kan afgenomen worden door psychologen, artsen en gezondheidswetenschappers ten behoeve van research in een medische context, arbeidssituatie, emotieonderzoek en meer.
Hoe is de MVI vragenlijst opgebouwd?
De MVI bevat twintig items, te beantwoorden op een 5-puntsschaal van ‘helemaal mee eens’ tot ‘helemaal niet mee eens’. De vragenlijst bestaat uit vijf hoofdschalen.
Hoe werkt de scoring van de MVI?
De scores per item lopen van 1 tot en met 5. Een hogere score betekent meer vermoeidheid. Om die reden moeten de items 2, 5, 9, 10, 13, 14, 16, 17, 18, 19 gehercodeerd worden (1=5, 2=4, 3=3, 4=2, 5=1).
Voor iedere schaal wordt een somscore berekend door de scores van de individuele items bij elkaar op te tellen. Scores kunnen variëren van een minimumscore van 4 en tot en met een maximumscore van 20.
De schalen die gemeten worden zijn:
- Algemene vermoeidheid (item: 1, 5, 12, 16)
- Lichamelijke vermoeidheid (item: 2, 8, 14, 20)
- Reductie in activiteit (item: 3, 6, 10, 17)
- Reductie in motivatie (item: 4, 9, 15, 18)
- Cognitieve vermoeidheid (item: 7, 11, 13, 19)
Sinds de eerste versie van de vragenlijst (in 1995) is het instrument in veel internationaal onderzoek gebruikt. De psychometrische eigenschappen worden over het algemeen als goed beoordeeld. De gebruiker wordt aangeraden zich op de hoogte te stellen van de literatuur betreffende het gebruik van de MVI om een afweging te kunnen maken voor de geschiktheid van het meetinstrument.
Er worden twee normgroepen onderscheiden: radiotherapie patiënten en psychologie studenten.
De normering wordt weergegeven middels z-scores en rood, oranje, groen labeling. De z-score geeft een indruk van de sterkte van de verhoogde score in relatie tot de referentiegroep. De kleurlabeling kan als volgt geïnterpreteerd worden:
- Groen = de score is gemiddeld of lager dan de referentiegroep.
- Oranje = de score is matig hoger dan het gemiddelde van de referentiegroep.
- Rood = de score is opvallend hoger dan het gemiddelde van de referentiegroep.
Totstandkoming & bron
Dit materiaal is auteursrechtelijk beschermd. Kopiëren of redistributie zonder schriftelijke toestemming is niet toegestaan.